थारु राष्ट्रिय दैनिक
भाषा, संस्कृति ओ समाचारमूलक पत्रिका
[ थारु सम्बत २८ कार्तिक २६५०, शनिच्चर ]
[ वि.सं २८ कार्तिक २०८३, शनिबार ]
[ 14 Nov 2026, Saturday ]

साहित्य

बेँर्रा

बेँर्रा

सपना काठ्मन्डु पह्रि । कबुकाल डस्या डेवारिम घर आइ । हुकहिन थारु समाज न पस्गुरल लागिन । जब उ आपन डाई हन बेर्रा भाँरुट, ढक्या, डेल्वा बिनट डेखि व बाबाहन छिट्नि, गैँजा, डेल्या व हेल्का बिनट् डेखि । आपन डाई बाबन कहि– “का डुख कर परल डाई ।

जरावर

ओरगान छोट्की पुछ्ठिन असौ फे जरावर नाई लै डेबा कि का हो? पोरसाल नाई लेलो लर्कनके एक एक जोर डरेसे किल आटिन मोर पेटीकोटमे सात अडरके पेउँडा बा असौं जैसिक लेहिहीक परी। छोट्का सबके लग लैडेम कहठ ओ गाउँ ओर जाईटु कैहके घरसे निकरठ। का कामले जाईटु
बेगारी

बेगारी

“रे, गाउँक मनै…काल तिनमोहनम बेगारिकर जैनाबा…”काल सन्झ्यै,चौकि दर्वा हाक पारलबुद्धा, तकेहुवा ओ रसकुमारक्यु भेलोरिक,क्यु केराके झक्ख्राक्यु बाँसक मुन्ना काटक,तरखरम रहै बेगारि जाय काल अङ्गत्ति जईमबेगारि कहुईया,आँखि मिस्ति निक्रल
दुई मुक्तक

दुई मुक्तक

१. बुट्टा फुन्ना लेहङगा छलकल, फरिया मन परलठुमुक ठुमुक नेङगना गोरी,करिया मन परल मन परल आँखी गरल, तोहार चालडाल मेछैली आके कहो तु,तुहिन कोन ठरिया मन परल ।। २. पुठठम गोनिया छड्के, तुना चोली मनपरलसुतिया मंगिया तरकी सपरल, टोली मनपरल छलको छलको
थारु भाषक कविता प्रतियोगिता हुइल

थारु भाषक कविता प्रतियोगिता हुइल

पहुरा समाचारदाताधनगढी, ११ सावन । थारु भाषा साहित्य संरक्षण ओ सम्वद्धनके लाग थारु भाषक कविता प्रतियोगीता हुइल बा । प्रतियोगीता एकपरगा डट कमके आयोजनामे हुइल हो । प्रतियोगितामे पहिल, डुसरा ओ टिसरा क्रमश: अर्जुन थारु ‘अल्लु’ (बर्दिया),

बिष

असौं जेठेमे खेटी लगागील खेट्वाम धान हाली लगा सेक्ली मनो अब ओहे जिउक जन्जाल बने हसकरटा । समयमे पानी नाई बर्साठो घाँस खुब जामे लागल कैसिक घाँस पनैना हो कर्रा हुगील । हुईना गल्टी हमारे हो । अस्टे बाट करटी श्याम ओ सुरेश चिया पियाटहै ।
‘कमैया’ मिट्ठूको कलाकर्म कथा

‘कमैया’ मिट्ठूको कलाकर्म कथा

राज सरगमकैलाली, ६ सावन । बाल्यकालमा विद्यालय देख्नै नपाएका मिट्ठु थारूको दैनिकी महाजनको घरमा खेलेर बित्थ्यो, जहाँ उनका बाआमा कमैया–कमलरी थिए। कैलालीको टीकापुर नजिकैको गाउँ भगतपुरमा ३२ वर्षअघि जन्मिएका मिट्ठुको अघिल्लो तीन पुस्ताले
हरढौवा

हरढौवा

गुरूवान बुडु ढेर डिन पाछे गाउँ घुमे निकरल बाटै । जवान मनै सबकोई बैठौवामे खेट्वाम रहलेक कारण घरे छोट ओ ब्रुहाईल मनै किल रठै । मनो अब केकर ढेर खेट्वा बा ढेरमे एक हप्टा हो खेट्वाम सब पैसाक बलमे खेटी लग्ना मञ्जुरी लगाके हाली हाली काम निप्टैना
किसनवा !

किसनवा !

पुरवेसे निकरल कैँयाँकुचिल कारि रे बदरवाहर जुवा लेले निकरल खेटुवा रे किसनवा ।।सरसर सरसर बहटा सितरि बयाल पुरूईयाटक् टक् बाँउ बाँउ गेजारटा ओँईरा हरूहिया ।। मचल बा चारूओर असारे खेटुवा जोटनीबरा मिठ बा जुर मार ओ नोन मरचक चटनी ।।जहोर

सापट

सुशील एकठो गरीब घरेक लर्का रहे। ऊ गाउँ स्कुलमे जैसिक टैसिक एस एल सी सम करठ। बाबा ज्याला मञ्जुरी करके घरचलैनाम सुशील हे ठप पर्हाई सेक्ना मनसायमे नाई रहिस। सुशीलके पर्हना इच्छा डेखके ओकर डाई कठिस छावा अपनहि काम करके पर्हले टोर बाबा